تحریم جشنواره
امروز به اتفاق ع. تصمیم گرفتیم سری به سینما بزنیم تا ببینیم وضعیت تحریم جشنواره چگونه است.
ابتدا ساعت ۳:۳۰ به سینما آزادی رفتیم تا فیلم نه چندان معروف “وقتی لیموها زرد شدند” ساخته محمدرضا وطن دوست را که سال گذشته نیز در جشنواره حضور داشته و امسال در بخش جشنواره جشنواره ها به نمایش در میآید, را مورد بررسی قرار دهیم که از تحریم استقبال جالبی صورت پذیرفته و به غیر سه صندلی (که یکیش ما وسایلمان روی آن گذاشتیم) همه صندلیهای سالن شهرقصه پر شد.
ساعت ۱۹ امروز نیز به دیدن فیلم “آناهیتا” حمیدنژاد نشستیم که حمایت از تحریم در اینجا نمود بیشتری داشت. سالن شماره یک سینما فلسطین به غیر از یک صندلی (طبیعتاً صندلی که ما کاپشن و کت خود را روی آن گذاشته بودیم) همه آن پر شده بود.
یکی از دوستان نیز که نمایش ویژه “هیچ” را در سالن میلاد دیده بود می گفت: شاید بیشترین حضور در تحریم آنجا بود. عدهای ایستاده فیلم را دیدند!
در کل تحریم امسال حرکت بسیار مثبتی بوده است. حداقل آنهائی که چه به دلایل شغلی و چه به دلیل علاقه به سینما در جشنواره حضور می یابند بدون صفهای طولانی به راحتی بلیط تهیه کرده و به تماشای فیلم مورد نظر خود میپردازند.
پ.ن نکتهای که به نظر این حقیر میرسد این است که در حال حاضر هدف تحریم چه کسی یا چه چیزی است ؟تحریم سینما یا ارشاد و یا تحریم خود؟ چه گروهی با از رونق افتادن سینما وزدن آخرین ضربات بر این پیکره نیمه جان “سینمای سوخته: این ملک به فروش میرسد”، به اهداف خود میرسند؟
دیدگاههای تازه