موسیقی:
هفته گذشته دو کنسرت بسیار خوب در تهران برگزار شد یکی مدار صفر درجه که در سینما پارادیزو توضیحاتی در خصوص آن دادم و دیگری گروه کر نوری (که یکی از دوستان در این خصوص کامنت گذاشته بود). هر دو اجراهای بسیار خوب و قابل اعتنائی بودند که با توجه به گذشت زمان و انعکاس رویدادهای آن در سایت های مختلف از گزارش این دو میگذرم. ولی روز پنجشنبه فرصتی شد تا به اتفاق یکی از دوستان به محل جدید بتهوون (سنائی جنب رستوران فیلنی) برویم تا از تازه های موسیقی مطلع شویم.
مایه ناز: در چند وقت گذشته نام سالار عقیلی بیش از اینکه به دلایل هنری بر سر زبان ها بیفتد با توجه به اتفاقات سیاسی نامش مطرح شده است. سالار که ترانه “ایران وطنم” او در ایام انتخابات به عنوان نماد ستادهای انتخاباتی تبدیل شده بود بعد از انتخابات از هر دو طرف متهم به حمایت از طرف دیگر شد و هنوز که هنوزه مورد انتقاد قرار میگیرد به صورتیکه در کنسرت اخیرش در شیراز شایعه شده یکی از اساتید موسیقی از اینکه او در این زمان که مجوز کنسرت صادر نمیشود و حاضر شده برنامه اجرا کند به شدت مورد انتقاد قرار گرفت…
سالار به تازگی “مایهی ناز” را با همراهی همسر هنرمندش حریر شریعتزاده به بازار روانه کرده است. “مایهی ناز” که یادی از تصنیفو آوازهای قدیمی ایرانی است با صدای سالار عقیلی و پیانو حریر شریعت زاده و همراهی تنبک آرش فرهنگ فر منتشر شده است. “مایهی ناز” که یادی از اساتید بزرگواری چون پرویز یاحقی، روحا… خالقی، نصرا… زرین پنجه است دارای ۱۳ قطعه صوتی و دو قطعه تصویری است که در دو سی دی توسط موسسه باربد پخش شده است. پیانو فوقالعاده خانم شریعتزاده، صدای خوب و گرم سالار عقیلی اثری بسیار خوبی را پدید آورده و شنیدنی است.
من که گوش دادم لذت بردم ….
“در آن سوی ….” نام آخرین کار استاد حسین علیزاده است. حسین علیزاده “در آن سوی …” را برای فیلم مستند “همه مادران من” ساخته ابراهیم سعیدی ساخته است.خود علیزاده در خصوص این اثر گفته است:
“تاریخ گویای زندگی کدام دسته انسانهاست؟ آیا تا به حال شرحی بر حال و احوال انسانهای گمنام در آن بوده است؟ و شاید هم ظرف تاریخ گنجایش این همه درد و رنج را نداشته است.. و هنر که گویای سرگذشت دورانهای مختلف زندگی انسانهاست، اگر شرح حال همه آنها در آن نقش می بست، با چه زبانی سخن میگفت؟
تصاویر تکان دهنده نسل کشی در کردستان عراق و شنیدن حرفهای با شکوه زنان کُرد، که از درد، رنج، امید و انتظار میگفتند، فراتر از مفاهیمی که در تاریخ شنیده و خوانده شده است میرود. درد و رنجی که در هیچ یک از صفحات تاریخ به طور واقعی دیده نشده است.
تا به حال انسانی را ندیده بودم که کوهی از غم باشد، اما فقط به امید داشتن امید زندگی کند. هر روز چشم در راه به انتظار کسانی باشد که باز نخواهند گشت. گویی عشق بر ایشان نه در وصل که در هجران است.”
عیلزاده “در آن سوی …” را با اجرای گروه هم آوایان و نوازندگان اکستر سمفونیک تهران و تکنوازی رضا عسگر زاده، صبا و نیما علیزاده ساخته است.
همچنین سرکار خانم پروین نمازی با آوای تاثیر گذارش در برخی قطعات گروه را همراهی کرده است که در قطعه “هاوار، هاوار” این همکاری فوقالعاده شده است.
آخرین کار علیزاده علاوه بر ۱۴ قطعه از فیلم “همه مادران من”، قطعه عروج را که علیزاده سال گذشته برای نمایش “مهانسرای دو دنیا” ساخته بود را نیز شامل میشود.
متاسفانه کار جدید استاد ناظری را هیچ جا نداشت و اون را میگذارم برای زمانی که تونستم تهیهاش کنم.
موسیقی حریر شریعت زاده, حسین علیزاده, در آن سوی ..., سالار عقیلی, مایه ی ناز
دیدگاههای تازه